Οσία Μαρία Αιγυπτία

Η  Οσία Μαρία γεννήθηκε στην Αίγυπτο στα χρόνια  του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527 – 565 μ.Χ.).  Από  τα δώδεκα χρόνια ζούσε έκλυτο βίο, βουτηγμένη μέσα στην αμαρτία , αφού είχε ακόρεστο πάθος  σαρκικής ηδονής. Όπως η ίδια εξομολογήθηκε στον Αββά Ζωσιμά  «δημόσιον προκείμενη τῆς ἀσωτίας ὑπέκκαυμα, οὐ δόσεώς τινος, μὰ τὴν ἀλήθειαν, ἕνεκεν». Είχε καταντήσει δημόσια πόρνη, αφού έψαχνε αδιακρίτως εραστές, όχι για χρήματα, αλλά για να ικανοποιήσει  τις αχαλίνωτες ορέξεις της.  

Εξαιτίας της άσωτης ζωής και του σαρκικού πόθου  που είχε, άκουσε ότι θα πήγαιναν με πλοίο αρκετοί προσκυνητές στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσουν  τον Τίμιο Σταυρό. Πούλησε το σώμα της στους ναύτες για τα ναύλα και πήγε στα Ιεροσόλυμα, όχι  για να προσκυνήσει, μα από περιέργεια και κυρίως να βρει αρκετούς εραστές. Φτάνοντας στο Ναό  κάποια αόρατη δύναμη την έσπρωχνε έξω, ενώ οι άλλοι προσκυνητές περνούσαν κανονικά. Τότε συναισθάνθηκε τον αμαρτωλό βίο της και παρεκάλεσε το Θεό να της επιτρέψει να μπει να προσκυνήσει  και όταν θα έβγαινε θα ήταν άλλος άνθρωπος .

 Πραγματικά αυτή τη φορά με δάκρυα στα μάτια και μεγάλη μετάνοια μπήκε και  προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό. Όταν συντετριμμένη βγήκε από το Ναό, ζήτησε τη βοήθεια της Θεοτόκου και αναχώρησε για την έρημο του Ιορδάνη, όπου έζησε 47 χρόνια, χωρίς ποτέ να συναντήσει άνθρωπο.  Για 17 ολόκληρα χρόνια πάλευε  να απαλλαγεί από τα πάθη της.  Είχε πολλές επιθυμίες, φαγητών, ποτών και πορνικών λογισμών. Όμως κάθε φορά που ερχόταν το  βέλος του πονηρού, έπεφτε στη γη  προσευχόμενη με δάκρυα στα μάτια και δεν σηκωνόταν αν δεν έφευγε ο λογισμός. Τα ρούχα της με τον καιρό καταστράφηκαν και έμεινε γυμνή. Υπέφερε τον καύσωνα  της ημέρας και το ψύχος της νύκτας, προσευχόμενη  διαρκώς.  Ύστερα από σκληρό αγώνα, μεταμορφώθηκε φτάνοντας σε τέτοια ύψη αρετής και αγιότητας, που όχι  μόνο ελευθερώθηκε από τα γήινα πάθη, αλλά θεώθηκε κατά χάριν. Ήταν γυμνή αλλά το σώμα της υπερέβη τις φυσικές πρωταρχικές ανάγκες.  Λουσμένη με τη χάρη του  Αγίου Πνεύματος, δεν είχε ανάγκη τροφής. «Τρέφομαι γὰρ καὶ σκέπτομαι τῷ ῥήματι τοῦ Θεοῦ διακρατοῦντος τὰ σύμπαντα», ομολογεί στον Αββά Ζωσιμά.

Ο  Αββάς είχε ξεκινήσει από το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου, για να ασκηθεί στην έρημο κατά την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής σύμφωνα με τον κανόνα της μονής του.   Αφού περπάτησε μια μεγάλη πορεία περίπου 20 ημερών σταμάτησε να ξεκουραστεί.  Βλέπει τότε μια σκιά, που έμοιαζε με άνθρωπο. Στην αρχή θεώρησε πως ήταν δαιμονικό όν.  Παρατηρώντας όμως  καλύτερα διέκρινε πως ήταν άνθρωπος γυμνός, κατάμαυρος από τον ήλιο, με λίγες άσπρες τρίχες στην κεφαλή και ενώ αυτός ήταν σύντρομος «ὁρᾷ αὐτὴν ὑψωθεῖσαν ὡς ἕνα πῆχυν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τῷ ἀέρι κρεμαμένην καὶ οὕτω προσεύχεσθαι».  Η Οσία Μαρία προσεύχονταν διαρκώς γι αυτό και  δεν πατούσε στη γη, αλλά υπερίπτατο.   Όταν την πλησίασε τον παρεκάλεσε, φωνάζοντάς τον με το όνομά του  να μην πλησιάσει  γιατί είναι  γυμνή γυναίκα, μόνο να πετάξει το ράσο του να σκεπάσει πρώτα τη γύμνια της.

Η Οσία Μαρία στη συνάντηση αυτή διηγήθηκε στον Αββά Ζωσιμά το βίο της και τον παρεκάλεσε την επόμενη χρονιά την Μ. Πέμπτη να έρθει στο ίδιο μέρος να την κοινωνήσει.

Ο Αββάς επέστρεψε στο μοναστήρι, χωρίς να πει σε κανένα τίποτα. Παρακαλούσε όμως τον Θεό να τον αξιώσει να ιδεί και την επόμενη χρονιά τον επίγειο Άγγελο.

Τη Μ. Πέμπτη πήρε τη Θεία κοινωνία  μαζί με λίγα εφόδια και πήγε να βρει την οσία Μαρία στο μέρος που είχαν συμφωνήσει.  Επειδή όμως η αγία αργούσε να έρθει, ο Ζωσιμάς συνεχώς προσευχόταν να μην  του στερήσει ο Θεός , λόγω των αμαρτιών του, την ευκαιρία να τη δει ξανά.

 Πράγματι μετά από θερμή προσευχή την είδε να περπατά πάνω στα νερά του Ιορδάνη   και να έρχεται προς το μέρος του.   Αφού την κοινώνησε, τον παρεκάλεσε να ξαναπάει  την επόμενη χρονιά  και   αναχώρησε η μεν αγία σε βαθύτερο σημείο της ερήμου, ο δε Ζωσιμάς στο μοναστήρι.

Την επόμενη χρονιά που ο Αββάς πήγε να την επισκεφτεί ξανά τη βρήκε νεκρή και δίπλα της χαραγμένη στο χώμα η ημερομηνία του θανάτου της που δεν ήταν άλλη, από την ημέρα που είχε κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων. Έγραφε δε στο Ζωσιμά να την θάψει «Θάψον, ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ τῆς ταπεινῆς Μαρίας τὸ λείψανον, ἀποδὸς τὸν χοῦν  τῷ χοΐ, ὑπὲρ ἐμοῦ διὰ παντὸς πρὸς τὸν Κύριον προσευχόμενος, τελειωθείσης, μηνὶ Φαρμουθὶ (κατ’ Αἰγυπτίους, ὅπως ἐστὶ κατὰ Ρωμαίους Ἀπρίλιος), ἐν αὐτῇ δὲ τῇ νυκτὶ τοῦ πάθους τοῦ σωτηρίου, μετὰ τὴν τοῦ θείου καὶ μυστικοῦ δείπνου μετάληψιν».

Η  Οσία κοιμήθηκε την ίδια μέρα που κοινώνησε, αφού είχε διασχίσει σε μία ώρα  απόσταση την ποια διήνυσε τον  επόμενο χρόνο ο Αββάς Ζωσιμάς  σε είκοσι μέρες.  Όπως γράφει ο βιογράφος της άγ. Σωφρόνιος: «καὶ ἥνπερ ὤδευσεν ὁδὸν Ζωσιμᾶς διὰ εἴκοσι ἡμερῶν κοπιῶν, εἰς μίαν ὥραν Μαρίαν διέδραμεν, καὶ εὐθὺς πρὸς τὸν Θεὸν ἐξεδήμησεν».

Ας μη λησμονούμε πως το σώμα της Μαρίας είχε θεωθεί κατά χάριν και όπου βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις.

Ο Αββάς προσπάθησε να  σκάψε λάκκο   να τη θάψει αλλά το έδαφος ήταν σκληρό δεν είχε εργαλεία και λόγω της ηλικίας του αδυνατούσε. Τότε βλέπει ένα λιοντάρι να πλησιάζει και να αρχίζει να σκάβει με τα νύχια του.  Αφού έσκαψε αρκετά και αφού ο Ζωσιμάς έψαλε τους ύμνους που έπρεπε την σκέπασαν  και αναχώρησαν

Η εκκλησία τιμά τη μνήμη της κατά την Ε' Κυριακή των νηστειών, για να μας υπενθυμίσει πως ποτέ δεν είναι αργά.  Σαν πρότυπο λοιπόν την Οσία Μαρία ας αγωνιστούμε το υπόλοιπο της Μ. Σαρακοστής. Ας καθαρίσομε την καρδιά και την ψυχή μας από μάταιους λογισμούς.  'Όσο χαμηλά και αν βρισκόμαστε ο Θεός μας περιμένει. Αυτή λοιπόν τη διαφορετική Σαρακοστή, που βρισκόμαστε μακριά από τις εργασίες,  φυλακισμένοι στα σπίτια μας, στερούμενοι του αγιαστικού έργου  των  μυστηρίων  της εκκλησίας, ας προσπαθήσουμε με τον αγώνα και την αδιάλειπτη, προσευχή του ο καθένας,  να ενωθούμε με το  αρχηγό της ζωής μας Ιησού.

Να παρακαλέσομε, για τους αδυνάτους, για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και προπαντός  για την υγεία και ευημερία σύμπαντος  κόσμου.

Ας γίνει η κρίση αυτή αιτία , περισυλλογής και προβληματισμού.  Όταν επανέλθουμε στην κανονικότητα να έχομε νεκρώσει τον παλαιό άνθρωπο. Να έχουμε ετοιμάσει την καρδιά και την ψυχή μας,  να πλημυρίσει από τη χαρά και την εν Χριστώ ζωή που φέρνε